Wykopaliska w Dinozaury.com!

Około godziny 15 rozpoczęliśmy nasz zlot. Zaraz po zapoznaniu się ruszyliśmy w siódemkę (Tomasz „Ag.Ent”, Maciej „nazuul”, Tomasz Singer z przyjaciółką, Yasmina [która co prawda nie jest forumowiczką, ale bardzo chciała się z nami co nieco pointegrować], Mateusz „Utahraptor”, i ja) do cegjelni, gdzie Tomasz Singer swym sokolim okiem, niemal po kilku minutach od przybycia  wynalazł dwie części kości dicynodonta (zdj. poniżej). Po tym, jak Mateusz „Utahraptor” zaznajomił nas z charakterystyką stanowiska, powróciliśmy do lisowickiego muzeum, gdzie dołączyła do nas Weronika „Triceratops” i wpisaliśmy się do księgi gości oraz zrobiliśmy wspólne zdjęcie (niestety będzie ono dostępne dopiero za tydzień). Następnie słuchaliśmy przygotowanych prezentacji (Daniel Madzia mówił o iguanodonta z Czech, Mateusz „Utahraptor” o jaszczurce z Mongolii, Tomasz Singer o nowym ceratopsie z Mongolii, którego szczątki znaleziono jeszcze w latach ’70 przez polsko-mongolskie ekspedycje naukowe, a ja zaproponowałem dyskusję o przyszłości serwisu Dinozaury.com!). Miło spędziliśmy wieczorny czas przy ognisku, rozprawiając na tematy paleontologiczne, jak również filozoficzno-egzystencjalne. Nie obyło się bez wieczornej sesji fight-clubu. Uradowani spotkaniem udajemy się na nocny spoczynek, gdyż jutro wcześnie rano wyruszamy do Krasiejowa.

Tomasz Singer ze znalezioną przez siebie kością dicynodonta.

W poniedziałek 1. sierpnia 2011 r. rozpoczął się kolejny (piąty) studencki obóz wykopaliskowy w Lisowicach!  Przez najbliższy miesiąc grupa studentów z całej Polski i nie tylko będzie próbowała rozwikłać zagadki sprzed 200 milionów lat. Przeczytaj opisy kolejnych dni w komentarzach!

W ostatni weekend (8-11.04) doszło do kolejnego najazdu na Lisowice/Lipie Śląskie. Tym razem organizatorem wyjazdu było Koło Naukowe Biologii Ewolucyjnej i Kahless. Ekipa była znaczna. KNBE reprezentowali Alicja, Janek, Piotrek, Edwin, ja i sekretarz koła Szymon L. Dryocopus. Z Wrocławia przyjechała Kamila, z Krakowa Lidka, z Opola Olaf i Kamil, z Sanoka Lama i oczywiście Kahless z Lublina. Połączyliśmy nasze siły, by odkrywać tajemnice triasowego cmentarzyska i … się dobrze bawić ;]

Tego dnia mieliśmy znaleźć smoka. Rano zebraliśmy w miarę sprawnie. W cegielni byliśmy jeszcze przed koparką. Zaczekaliśmy na koparkę, wzięliśmy sprzęt i zeszliśmy na dół. Frut znowu się gdzieś zaszył na hałdzie w poszukiwaniu mniejszych kostek. Od czasu do czasu przychodził by nam pomóc. Grzegorz i ja przyglądaliśmy się skałom przekopywanym przez koparkę. Miejsce to znajdowało się pomiędzy dwoma nagromadzeniami kości smoka, które wydobyto w poprzednich latach. Dlatego nasze apetyty były ogromne. Na początku skały nie chciały nam ujawnić swoich sekretów. W końcu udało się je przekonać i Grzegorz znalazł kilka kości dicynodonta. Były to głównie żebra i jakieś niezidentyfikowane kości, prawdopodobnie coś nowego. Potem znów parę metrów kwadratowych bez rezultatu i w końcu ujrzałem duży brązowy obiekt. Była to kość udowa dicynodonta. Niestety niekompletna ale i tak robiła wrażenie. Kopaliśmy dalej. W pewnym momencie zobaczyłem jak koparka oderwała duży kawał kości ze skały. Krzyknąłem, by zatrzymać koparkę i podbiegłem. Łatwo wyciągnęliśmy ten kawałek z łychy koparki, ale to była tylko część kości. W podłożu tkwiła reszta, niestety zatopiona mocno w skale. Koparka zaczęła obkopywać kość z dwóch stron, potem próbowała wyszarpać z podłoża blok z kością. Kość była na tyle duża, że nie chciała wyjść w jednym kawałku. Skoro była taka uparta, to wzięliśmy ją na raty. Cała operacja zajęła ponad pół godziny. Okazało się, że była to kość ramieniowa dicynodonta. Miała około pół metra długości i ponad trzydzieści centymetrów szerokości. Niestety czas nam się skończył. Musieliśmy zakończyć poszukiwania. Po smoku ani śladu. Dorwiemy skubańca przy innej okazji. Łupy i tak były okazałe. Wieczorem zawiózł nas do Warszawy dr Gerard Gierliński, światowej sławy badacz tropów dinozaurów. Dlatego podróż upłynęła nam na wielu dyskusjach o dinozaurach, nowych odkryciach i o planach badawczych.